Korte keten modellen waar je gelijk mee kan starten

Het begrip ‘korte keten’ binnen de voedselindustrie gaat niet perse over letterlijke afstand, maar over de stappen die er zitten tussen de producent en de consument. Hoe minder stappen hoe beter. Maar natuurlijk is afstand in kilometers de voedselkilometers ook belangrijk. Veel liever eten we komkommers van onze eigen groentepluktuin dan dat ze helemaal uit Spanje worden geïmporteerd. Hoe bewerkstellig je een korte keten?

We gingen op onderzoek uit en hoorden over allerlei initiatieven die al bezig zijn met de korte keten. In de lente van 2022 troffen wij gelijkgestemden bij De Groene Griffioen op de Kick off om lokale voedselinitiatieven verder te helpen. We spraken bijvoorbeeld met Bio melkveebedrijf Appelhoek, zij stellen zelf een stuk land beschikbaar voor een groep burgers die zelf wilde gaan verbouwen en oogsten.

Vanuit Stichting Stadslandbouw Amsterdam wordt bekeken hoe buurten aan stukken grond dichtbij gekoppeld kunnen worden, zodat deze buurten hun eigen groente kunnen verbouwen.

En Vers aan de Vecht heeft dit jaar de oogst-aandelen verhoogd en buigt zich over de vraag hoe ze de volgende groep mensen van lokaal voedsel kunnen voorzien, hoe ze nog meer mensen kunnen inspireren dat lokale producten en zelf verbouwen zoveel leuker en duurzamer is. Er ontstaan ook steeds meer projecten vanuit de plukkers zelf. Een aantal deelnemers hebben dit jaar bijvoorbeeld voor het eerst een varkentje gekocht en boerin Wendela lijkt het ook mooi om het assortiment uit te breiden in haar winkel, met bijvoorbeeld brood gebakken van meel van de molen uit Weesp.

Dromen, wensen en zaadjes komen tot bloei als je ze liefde een aandacht geeft. Dat er eigenlijk al een behoorlijke groep mensen is die energie stoppen in de transitie van ons voedselsysteem is heel fijn en inspirerend om te merken op dergelijke bijeenkomsten zoals in de lente bij de Groene Griffioen.

Verslokaal bij Burgerboerderij De Patrijs

Voor veel mensen is het een brug te ver om zelf naar een groentepluktuin te komen en te gaan oogsten. Logisch maar jammer dat zij daardoor geen lokaal voedsel kunnen kopen. Zo kwamen we op het onderwerp: korte keten modellen. Alternatieven voor een zelfoogsttuin. Voorbereidend op deze nieuwe podcast aflevering sprak Meike met Caring Farmer Joanne Malotaux van Burgerboerderij de Patrijs. En wat blijkt, het model met onbemande verslokalen dat zij hebben uitgewerkt in een app, is technologie wat je zó kunt overnemen. Nou ja, waar je aan kan bijdragen en gebruik van kan maken om dit op te zetten in je eigen omgeving. Al die mensen die bijdragen in het voedselvraagstuk zijn enorm bereid om hun ‘gouden ei’ te delen. Zo heeft Bregje Hamelynck met haar devoedselwerkplaats.nl een model om een dorpstuin of buurtmarkt op te zetten. Er is zelfs een lokaal menu dat je helpt om mensen enthousiast te maken voor je initiatief. Als derde heeft Food Value een digitaal model waarbij producenten zich kunnen verenigen, zodat lokaal boodschappen doen voor consumenten en restaurants veel minder moeite en geregel kost. De initiatiefnemers achter deze modellen hebben ze allemaal ontwikkeld om te delen, de opties beschikbaar te maken, de beweging aan te jagen en voort te stuwen. Dit soort initiatieven doen ons beseffen dat de omslag naar lokaal voedsel het nieuwe normaal is! 

Lieve mensen,
De toekomst laat zien dat je veel minder kwetsbaar bent als je je als gemeenschap lokaal kunt bedruipen. Als de voedselveiligheid van onze kinderen je aan het hart gaat dan bestaan er al vormen en modellen waar je morgen mee kunt beginnen om een lokale voedselketen op te starten. Burgers zijn zo machtig! Je geld écht lokaal besteden heeft namelijk de grootste impact om ons voedselsysteem en de aarde weer gezond te krijgen.

Beluister hier aflevering #7 over Korte Keten Modellen van onze Podcast over Lokale Voedselketens. Laat vervolgens het gesprek even bezinken en voel wat bij jou en je omgeving past. Deel je informatie en enthousiasme met een paar mensen om je heen en we nodigen je van harte uit om aan de slag te gaan. We hoeven niet allemaal met onze handen in de aarde om de voedseltransitie voor elkaar te krijgen. Het mogelijk maken dat geldstromen naar lokale producenten kunnen vloeien is een uiterst belangrijke schakel in een gezondere toekomst. Hoeveel tijd we hebben weet niemand, de vraag is waar ben je bereid om de tijd die je hebt aan te besteden? Is je interesse gewekt, kun je nog een zetje gebruiken of  ben je altijd in voor wat inspiratie? De Franse film ‘Demain’ (in het Engels Tomorrow te bekijken bij Cinetree) zet prachtig in een groter perspectief waarom lokale voedselketens de toekomst zijn.

Doen is het nieuwe afwachten

Names de volgende generaties en al het leven op aarde. Bedankt voor je bijdrage. 

Betaalde klus aangeboden: website maken

Het is tijd voor een nieuwe website voor Vers aan de Vecht. Omdat we groeien in aantal betrokkenen, aantal plukkers en vooral in hoeveelheid inspiratie&kennis, willen we dat ook een beter podium kunnen geven.

* Structuur/pagina’s: hebben we al uitgeschreven
* Design/huisstijl: basis staat er
* platform: Wix want heel onderhoudsvriendelijk. We hebben al een standaard template uitgezocht.

Wat houdt de klus in?
* de nieuwe website opbouwen op Wix met de structuur die wij willen
* op basis van dit template maar zeker met uitbreidingen
* op basis van onze huisstijl
* ook uitwerken naar web-design
* alle bestaande content (zoals alle blogs) overzetten
* CMS handleiding maken voor ons

Deadline: zo snel mogelijk.
Heb jij ervaring met Wix websites en ben je geïnteresseerd in deze leuke klus? Neem contact op met Sanne via sannesmeets78@gmail.com

Aanwezigen kickstart event 5 maart 2022

Een lokaal voedselinitiatief kan alleen succesvol worden op de lange termijn als iedere betrokken partij er voor de volle 100% achter staat. Hoe kunnen we samen tot een stappenplan komen? Tijdens dit event op 5 maart waren aanwezig:

Hosts: Boy en Wendela Griffioen (De Groene Griffioen) & Sanne Smeets (Vers aan de Vecht)
Centrale vraag: Lokale voedsel initiatief vooruithelpen

Voorstel rondje

Boy Griffioen: Bio melkveehouderij De Groene Griffioen met een koe of 50 op 40 ha grond. Een kwart eeuw boeren ze op deze plaats. 2009 bedrijf over genomen. Richt zich op directe afzet, om op die manier zelf kunnen bepalen wat de condities zijn voor de productie van dat product. Veel samenwerkingen aangegaan. Kaasmakerij, MOMA meer eigen melk en kaas gaan verkopen. In contact met Herenboeren initiatief van Weesp wat dus pluktuin Vers aan de Vecht is geworden. Met onze klanten samen bepalen hoe er hier voedsel geproduceerd wordt.

Sanne Smeets: Twee jaar geleden was ik zelf op zoek naar een lokaal voedsel initiatief. Gecharmeerd van Herenboerderij concept dacht ik nogal naief: “Ik begin zelf wel iets”. Kwam snel er achter dat 20 ha grond niet te vinden was rond Weesp. Af moeten stappen van het Herenboerderij initiatief. Op zoek naar een boer met land over. Kwam terecht bij De Groene Griffioen. Met 80-100 gezinnen een pluktuin Vers aan de Vecht gestart. We houden het niet bij een pluktuin, hoe kunnen we bijdragen aan de voedseltransitie die nodig is. Tweede jaar van de pluktuin gaan we nu naar 150 gezinnen toe.

Annet van Hoorn woont in Amsterdam Zuidoost, aan de stadsrand van Amsterdam. Stichting Stadslandbouw Amsterdam mede-opgericht. Hoe kan stadslandbouw ondersteund worden in en om de stad? Er zijn nu 20 producenten en voedselcoöperaties. Zelf ben ik lid van de Tuinen van Hartstocht in Abcoude. Voedsel Democratie is een issue. Circulair werken met voedsel. Elke wijk heeft iets anders nodig. Zou geweldig zijn om iedere wijk te linken met een plek waar meer ruimte is. Nodig van de groep: Er zijn nog wat kavels tussen Weesp en Amsterdam. Wat zijn de laatste inzichten. Voedsel urgentie wordt met de dag groter. Meer mensen vinden die zoiets hebben van ik wil gewoon beginnen. Ik ben van het organiseren en niet van de tuinbouw.

Josephine Schuurman. Werkt voor Caring Farmers (&Urgenda). Ga met mijn vriend ook een tuin beginnen. Woon in Amsterdam. De tuin gaat in Maartensdijk plaatsvinden 0.25 ha. &Sil Luchtmeijer: Jaar of 4 geleden met dit initiatief begonnen. Vanuit mijn eigen catering bedrijf ging ik producten zoeken. Gesprekken met boeren waren vaak lastig en er ging een lange tijd overheen. Zelf begonnen met permacultuur. Verbazingwekkend wat voor overvloed de natuur geeft. In Duitsland begonnen op de boerderij van mijn familie, daarna in Terwolde bij Deventer. Dat was ook ingericht als event terrein. Spanningsveld tussen boer, landbouw, event en horeca. Corona gaf de kans om schouders onder de landbouw poot te zetten. Ik had 10 man in dienst, als 10 man een schop pakt dan kan je snel meters maken.

Jantien Meyer: Tuinder bij Vers aan de Vecht, dat is een samenwerking tussen, boer, burger en tuinder. Er is een grote betrokkenheid vanuit de gemeenschap. Op het land hebben we veel gesprekken over de toekomst van de landbouw. Zelf heb ik Warmonderhof gedaan, ben per ongeluk in de keuken beland. Vanuit de keuken keek ik naar de tuin, daar wil ik liever zijn. Nu ga ik dit vak niet meer verlaten.

Ellen & Paul Wagenaar Bio melkveebedrijf de Appelhoek met recreatietak in Wijdenes. Zijn al 27 jaar bio. Herenboeren zijn ook op ons pad gekomen, maar dat is niet doorgegaan. We pachten land, 40 ha van Staatsbosbeheer. Eisen van het onderhoud vallen niet altijd mee. Ook NIMBY ervaring met Staatsbosbeheer, ze zeggen sociaal maatschappelijk belangrijk te vinden, komt er iets dan zeggen ze: “Geweldig initiatief, maar niet hier”. Er gaat nu 15-16 ha weg, omdat je een natuurcursus moet doen om het land te kunnen onderhouden. Wij hebben niet doorgegeven dat we ons opgegeven hadden en Staatsbosbeheer is direct naar andere pachters gegaan. Het moet een win win situatie zijn voor de natuur. Al 21 jaar werken we met Staatsbosbeheer (=SB). Het krioelde van de weidevogels. Mozaiek beheer hebben we bij SB geïntroduceerd en dat ging prima tot het moment dat het beleid van SB veranderde. Weidevogels vertrekken, het land zit nu vol met ganzen, het is geen landbouwgrond meer, na 15 juli mag je maaien. Het zit vol met fluitekruid en, kleine berenklauw die je niet op je eigen land wil hebben. Nodig van de groep: Er is een groep mensen bij ons gekomen voor een voedselinitiatief en nu zijn we samen aan het kijken hoe dat te doen. Maart april het eerste plantgoed de grond in. Hulp bij het teeltplan is fijn.

Harm Folkers: Ik werk voor de Triodosbank en ben zodanig ook betrokken bij De Groene Griffioen van Boy en Wendela. Ik heb vooral ervaring in de gangbare agrarische sector en schakel nu ook om. Als relatiemanager in de gangbare landbouw (bij ABN Amro gewerkt waar zijn het allemaal de grootschalige bedrijven steeds groter wensten te worden waar ik meer moeite mee had). Vaak volgens het motto Massa is kassa. Sinds kort ben ik zelf namens Triodos betrokken bij een project voor stadstuinbouw. Dat is gezien eerdere ervaring flink uit mijn comfortzone maar wel waar Triodos voor staat: transitie van het systeem. Voor Agriterra ben ik een keer of 8 in Afrika geweest waar ik met andere ogen heb leren kijken. Nederland moet de wereld voeden? Ik heb er een ander gevoel bij dan doorstomen naar groter meer. Ondernemers in deze sector vind ik boeiend, ik wil het anders gaan invullen. Dit (zoals de mensen hier) is wat het moet zijn. Nodig van de groep: Wat kan de Triodos betekenen?

Arnold van der Valk is in de organisatorische sfeer actief. Was hoogleraar in Wageningen nu 5 jr gepensioneerd. Niet meer alleen maar in de boeken, graag meer in de grond wroeten, dat is waar het eigenlijk om gaat. Relatie voeding en stedeling zeer boeiend. Mensen hebben steeds meer behoefte aan bio, lokaal en beter voedsel. Food Council MRA ( MRA is Metropoolregio Amsterdam). Heel recent een groot EU-programma toegewezen gekregen om een organisatie interface op te zetten die het contact mogelijk maakt tussen de wetenschap, openbaar bestuur en praktiserende mensen. Er is al heel veel, maar het werkt vaak langs elkaar heen en zijn vaak elkaars concurrenten voor kleine subsidies.

Lisa Olsthoorn uit Utrecht zit in de hoek van beleid en uitvoerend. Ik werk bij ’Over morgen’ dat is een ruimtelijk adviesbureau. Dit is een fantastische bijeenkomst. Niet iedereen verstaat elkaar altijd even goed. Projecten waar ik aan werk: Gemeente Ede heeft een voedselprogramma. Ede een van de eerste gemeentes met een voedselbeleid. Amstelscheg. Voedseltransitie is de rode draad. En ik doe een opleiding tot rentmeester. “Hoe kan ik een versnelling brengen in wat er de aankomende jaren nodig is”.

Nancy Wiltink: Een van de 3 tuinders bij Vers aan de Vecht. Komt uit de culturele sector. Verbeeldingskracht en dat je daarmee de wereld kan veranderen. Omscholen via Warmonderhof tot bio tuinder. We zagen 1000 m2 bij de metro in Adam. Met mijn buurman zijn we gaan bewijzen dat je op ‘waardeloze grond’ wel groente kan telen. Zo ontstond de Moestuinschool Amsterdam met 38 mensen die dat graag bij ons wilde leren. Toen kwam Jantien, we zoeken tuinders voor een ambitieus plan bij Vers aan de Vecht. Ik werk 3 dagen in de week bij VadV. Eigenlijk is dit ook helemaal educatie. Van onszelf, educatie van de plukkers, die net als ik geen idee hebben wat groeit wanneer, hoe je het bereid, wat je er mee kan koken, hoeveel ruimte het nodig heeft. Contact met het eten raakt steeds verder weg naarmate de stad verdicht. Plukkers oogsten bij VadV zelf, zo hebben we die uren uitgespaard. Die gesprekken tijdens het werken zijn onnavolgbaar. Gaan over de landbouw, over voedsel.

Bas de Groot: Ik ben ondernemer. Is tuinder van Middenland bij Roel op het land Maasland (bio melkveehouder). Wij moesten van het land af, problemen met het bestemmingsplan. Ik zit 23 jaar in de landbouw. Eerst landbouw en zorg, op een zorgboerderij Waldorf 21, dat is het niet geworden. Samenwerking stadslandbouwproject Eetbaar Rotterdam ontstond ‘Uit je eigen stad’ 2,5 ha tuinbouw, vissen, paddestoelen, kippen en koeien. Na 6 jaar in 2018 failliet gegaan. Afgelopen jaren ben ik losser bezig geweest. Als melksommelier, ik moet gewoon buiten zijn, als adviseur ben ik aan het werk gegaan bij herenboeren. Ik heb 3 dagen over, wat kan ik alleen doen? Ik kan 0,5 ha. 5000 mts in me uppie, door heel veel te mechaniseren. Ik ben docent geweest aan de Warmonderhof. Vraag waar ik hier mee zit: Bestemmingsplan wij willen een aantal dingen in de landbouw. De kaders zijn niet passende. We zitten in een pijnperiode. Regels volgen altijd op de realiteit. Eigenlijk pak ik ze (financieel) allemaal zelf in die pijnperiode. Hoe gaan we die pijnperiode met z’n alle dragen? Bij Vers aan de Vecht vind ik interessant dat het vanuit de consumenten opgestart wordt. Maar als ‘Verlicht potentaat” wil ik heersen over mijn grond, goed ondernemerschap is voor mij luisteren naar je consument.

Sander Leroy: uit Den Haag. Ik kom uit de culturele sector en ik wilde nieuwe dingen leren. Ik kwam de Warmonderhof tegen, heb gewerkt boven Biesland tussen Delft en Den Haag. Het tuinders vak kwam meer een meer op. Ik wilde wel graag iets opbouwen voor mezelf i.p.v. voor een ander. Met partner Maaike in gesprek zo ontstond ‘de Buitenbrigade’ zelf iets doen en andere vanaf het begin meenemen in onze zoektocht mee kunnen maken. Van de zoektocht naar grond dachten we dat wordt moeilijk, maar dat veel mee. Bestemmingsplannen zijn het grootste probleem. Steeds paste we niet in het plaatje. We willen niet alleen een tuinderij maar ook wat kleinvee. Mijn partner is Ortho Psycholoog en wil ook daarmee ook op de boerderij aan de slag. Gesprekken met de Gemeente en Provincie zijn hele trage processen. We zijn nu ruim een jaar aan het zoeken. Ik ben ook terug de culturele sector in beland, ‘de schoorsteen moet wel blijven roken’. De zoektocht gaat voort.

Meike Hamelink Gompen: Ik maak een verslagje van vandaag. Ik zit hier als de podcast-maker van ‘een Podcast over Lokale Voedselketens‘. Mijn liefde Sjoerd zit in het bestuur van Vers aan de Vecht. Zelf doe ik Community Building. Van 2010-2018 heb ik als ondernemer Amsterdam Oost op de kaart gezet met Mik in Oost. Na de komst van onze 2e zoon stond Amsterdam Oost op de kaart en vroeg mijn leven iets anders. Geïnspireerd door deze quote van Rudolf Steiner: “De vraag is niet wat de mens moet kunnen en weten om zich in de bestaande orde te voegen, maar wat er in de mens aanwezig is en in hem ontwikkeld kan worden. Pas dan kan de opgroeiende generatie de maatschappij steeds weer met nieuwe krachten verrijken”. Vormen wij ons leven nu zo dat onze kinderen ‘de liefde voor het leven’ de aankomende 7 jaar van ons af kunnen kijken. We hebben een prachtige school gevonden (De werfklas) die daar bij aansluit. Op dit moment wordt ons Tiny House getekend dat Sjoerd straks zelf gaat bouwen en zijn wij op zoek naar land in de buurt van Culemborg voor ons voedselbos. We verkopen ons huis in Muiden en Amsterdam en stoppen ons geld letterlijk (terug) in de aarde. Als onze kinderen ons later vragen” Wat hebben jullie gedaan in die tijd van grote transitie? Dan willen we een goed verhaal.

Frank Bakkum: Gemeente Amsterdam afdeling Ruimte en Duurzaamheid. Sinds 8-9 jaar ben ik met voedsel bezig. Ik ben Planoloog. Daarvoor deed ik bedrijven en kantoren, totdat we 8 jaar geleden de voedselvisie schreven. Planologie en Amsterdam vind ik interessant. Ik kom uit Heerhugowaard en ben dus in/dichtbij het boerenland opgegroeid. De relatie tussen stad en land, ik snap daardoor sommige dingen die spelen. In de stad volgt voedsel een golfbeweging. Amsterdam heeft een college dat enthousiast is en dan volgt er weer een periode van minder aandacht. De voedselstrategie(=verhaal er boven dat het belangrijk is, iedereen heeft impact met het eten wat hij eet) en stadslandbouw wil ik concreet maken. Er komen verkiezingen aan. Wat voor college wordt het deze keer, met wat voor wethouders? Er zijn heel veel zaadjes gepland. Ik vind het interessant. Ik woon zelf in Wormerland en heb een moestuin van 200 m2.

Wietse Bakker ik beheer een CSA (community supported agriculture). Ik ben een van de onderdanen. Zo’n 6 jaar is er een zelf tuinderij in Hilversum. Met 2 ft werk ik nu. Onze organisatie is bijzonder omdat: wij hebben geen ledenstop. Ik neem iedereen aan die mee wil doen met de zelfoogsttuin. Als we te weinig spullen/oogst hebben voor de leden, dan nemen we af van andere in de buurt, logistiek is dat helemaal niet handig. Zo kunnen wij ‘vraag’ doorschuiven, verdien ik niks aan. Ik hou van zoveel mogelijk samenwerken, elkaar bevruchten en daar open voor staan. Als oprichter ben ik zelf begonnen met eigen spaargeld, na 2 jaar heb ik dat geld eruit gehaald. Ik heb mezelf eruit gewerkt als oprichter, de tuin is een stichting geworden. Van 50 leden zijn we nu naar 210 gegaan. Dus 420 mensen per week geven we pakketten. Ik snap wat Bas zegt, over zelf willen bepalen, zodat je zelf kan schakelen. Ik kom nu op het punt dat we de mensen los moeten gaan krijgen. Elke CSA is jaloers op hoe het hier bij VadV gaat. De community heeft zelf de start hier gemaakt met de tuinderij. Geweldig dat zo’n groep ‘kartrekkers’ er is. Op een gegeven moment denk je wel: “Is dit mijn tuin? Nee, het is niet mijn tuin, maar zo zien de mensen je wel”. Ik ken heel veel bedrijven. Ik zit ook in het bestuur van CSA Nederland.

Wendela Griffioen: Samen met Boy op boerderij De Groene Griffioen. Ik heb net een promotiepraatje gedaan voor alle politieke partijen in Weesp. Hoe de dingen groeien en juist de samenwerking opzoeken, dat maakt het leuk. Samenwerken met partijen die er ook helemaal voor gaan. Kruiden van Wilderland zaaien wij, daar krijg ik energie van. Ik ben goed in het verhaal naar de consumenten vertellen. Schoolklassen, kaasworkshops. Zelf afzetten en de keten heel kort maken. Vorig jaar zijn we begonnen met eieren.

Monique van Loenen ik zuig alle info op en kijk hoe ik daar een puzzel van kan maken. Ik heb een natuur-buitenschoolse-opvang in Amsterdam. Met NOW school in gesprek over hoe onderwijs er uit mag zien. Ik zie een dorp voor me waar ook een boerderij is, (zoals het Aardehuizen project) dit is hoe het hoort te zijn, groen en alles duurzaam. Ik kreeg tranen in mijn ogen, dit is hoe het overal bedoeld is. Ik ben aan het onderzoeken en zoeken waar kan ik aanhaken, het zal er wellicht op uitdraaien dat ik het zelf ga doen. Ik weet alles van eetbaar (on)kruid. Natuur educatie en kinderen. Een mooiere wereld neerzetten.

Yvonne Modderman, stadswijngaard Brett bij de tuin van Brett bij Sloterdijk. Ik ben zelf architect mijn man is IT-er. We kunnen het zelf gaan doen in de stad, opzetten als community project, gepitched bij de gemeente, die verwezen ons naar Sloterdijk. We vonden het wel stoer tussen die lelijke leegstaande kantoren. We hebben 1200 m2 met 70 mensen die deelnemen, zelfde model als groente model. Je leased virtueel 10 wijnstokken. Wij doen ook een stukje educatie. Vinologen, mensen vanuit de stad die behoefte hebben om naar buiten te gaan en met handen in de aarde te wroeten. Het loopt nu 5 jaar. De plek is voor 10 jaar. Wij gaan er van uit dat we weg moeten. Daarom heb ik met Sanne (VadV) contact opgenomen. We zouden wel willen opschalen, dan hebben we 5 ha nodig. We willen onder de rook van Amsterdam blijven omdat wij stedelingen zijn. Er zijn heel veel mensen die bij ons willen kopen. Dat kan alleen niet, de opbrengst is voor de mensen mee doen. Kunnen we dit wijnmaken op grotere schaal gaan toepassen, ook vanuit IT hoek? Kunnen we op grotere schaal die abonnementen loslaten? De helft van de mensen doen al 5 jaar mee en die hebben het over ‘hun’ wijngaard. Wij hebben ook altijd best veel wijn over, van de mensen die de wijn niet eens komen ophalen. Wij zijn een placemaking project, alle events houden we onder de pet. We zijn bang dat iedereen het dan weet en de gemeente er dan iets van gaat vinden. Al onze kennis van Jan Oude Voshaar ingekocht.

Eva Hagendoorn actief voor Groenlinks Weesp en Driemond, woont 8 jaar in Weesp. Ik kom uit Amsterdam Oost. Vanuit Groenlinks willen we Vers aan de Vecht soortgelijke initiatieven graag ondersteunen ook als stadsgebied van Amsterdam. Ik ben econoom, vanuit het idee dat het nu niet in balans is we mogen meer naar de Donut economie. Daar past het VadV initiatief mooi bij. Binnenkort zijn de verkiezingen dus in deze tijd is er extra aandacht om events/bijeenkomsten bij te wonen. Nodig van de groep: Ik luister graag waar jullie tegenaan lopen.

Anke Koopman woont in Weesp ik ben een plukker van VadV. Mede door alle frustraties hoe werkt die lokale politiek, heb ik mij aangesloten bij Groen Links. Heeft geresulteerd in een baan bij de gemeente Amsterdam Noord. Ik wil iets doen ik ga de ambtenarij en de politiek opzoeken om te kijken hoe het daar werkt en wat we vanuit daar kunnen doen. Hoe kun je tegen zoveel muren oplopen met zulke mooie initiatieven?

Marrit Schakel ik word (straks) voorzitter van de Stichting Stadslandbouw Amsterdam, interseksualiteit, ik ben boerin, MOMA en moeder. Onze producten gaan veel de stad in. Dit is de 7e generatie Teunis

Froukje Jansen ik ben de moderator van vandaag, modern dansers, televisiewereld, ben ik voor LINK gaan werken. Toen werd je aangemerkt als geitenwollen sok. Nu gaat het volgens mij veel meer over hoe gaan we dat met elkaar doen? Ik heb er mijn werk van aangemaakt. Ik presenteer en interview ik ben bestuurslid natuurcollega (volgens mij klopt deze naam niet), Waka Waka, bewoner van Schoonschip. We zijn 12 jaar bezig geweest met Schoonschip. Wat iedereen heel erg mist is groen in Amsterdam Noord.

Praktijkkennis verder verspreiden, ook richting beleidsmakers

Kickstart sessie Stappenplan: Lokaal voedsel initiatief

Vers aan de Vecht en De Groene Griffioen organiseerden op 5 maart een kickstart sessie. Met een groep van betrokken boeren, beleidsmakers, tuinders, burgers, initiatiefnemers en buitenlui werd er gesproken en werden er ervaringen uitgewisseld over de centrale vraag: Hoe kunnen wij nieuwe lokale voedselinitiatieven vooruithelpen?

Een lokaal voedselinitiatief kan alleen succesvol worden op de lange termijn als iedere betrokken partij er voor de volle 100% achter staat. Hoe kunnen we samen tot een stappenplan komen waardoor het voor (bijna) iedere buurt, elke groep burgers of iedere gemeente mogelijk wordt een eigen voedselproject te laten slagen? In deze eerste sessie nodigden we mensen uit die verschillende branches vertegenwoordigen, zo konden we ieder aspect en belang goed afwegen.

Lees hier wie er allemaal aanwezig waren

Het was een interessante aanzet voor een stappenplan en bovenal heel waardevol om elkaar te ontmoeten en samen verder te kunnen optrekken. Rond deze drie thema’s spraken de deelnemers met elkaar:

1. Not in my back yard (NIMBY)

2.Educatie

3.Overheidsbeleid

Weet wat er speelt

Als je van plan bent een nieuw project op te zetten op het gebied van lokaal voedsel, heeft dat eigenlijk altijd gevolgen voor de omgeving. Hoe klein de verandering ook lijkt, men houdt over het algemeen niet van verandering. Een ieder is zich bewust dat we rigoreuze stappen hebben te nemen om klimaatverandering tegen te gaan, maar het blijkt lastig als die stappen in de directe leefomgeving moeten plaatsvinden.
Hoe kun je hier als lokaal initiatief toch goed op inspelen?

Bij De Groene Griffioen en Vers aan de Vecht speelt dit onderwerp sinds de start van de groentepluktuin. De overburen (woonbootbewoners) zijn voorstander van biologische pluktuinen, maar willen geen pluktuin voor hun deur. Ze ondervinden hinder van meer verkeer op het kleine landweggetje, en hinder van het geluid dat de plukkers en hun kinderen produceren als ze op het erf zijn en aan het plukken zijn. Ze vrezen meer bijeenkomsten, borrels en vinden dat er nu al teveel gevaarlijk verkeer is op het weggetje. Team Vers aan de Vecht & De Groene Griffioen brachten de directe bewoners op de hoogte kort voordat er gestart werd in het weiland met het bewerken van het land. Deze bewoners zijn flink geschrokken en gaven aan al veel eerder mee te willen denken. Dit heeft geleid tot een aantal gesprekken, en vervolgens serieuze bezwaren tegen de verleende omgevingsvergunning. Na de hoorzitting heeft de bezwarencommissie het advies aan de Gemeente Weesp gegeven dat de bezwaren ongegrond verklaard werden. De gemeente heeft dit advies overgenomen. De bewoners beraden zich nu of ze nog een rechtszaak gaan aanspannen.

Hoe kun je als lokaal voedselinitiatief hier beter op inspelen? Na een rondgang met de aanwezigen tijdens de sessie, kwamen deze take aways op tafel:

  • Neem je buren/omgeving in een vroeg stadium mee in de plannen.
  • Maak een stakeholder belangen analyse. Wat speelt er al in het gebied op de plek, welke bedrijven zitten er, wat gebeurt er al wekelijks?
  • Geef de omwonenden altijd iets terug. Een abonnement op de pluktuin, een verlicht pad dat eerst niet verlicht was. Ga in gesprek met de omwonenden en zorg ervoor dat je goed weet waar de pijnpunten liggen.

Meer praktijkkennis naar beleidsmakers

Bestemmingsplannen dateren vaak nog van vele jaren terug, vergunningprocedures duren lang, beleidsmakers zijn lastig bereikbaar. Het is voor projectleiders van lokale voedselinitiatieven vaak zoeken naar een speld in de hooiberg als het gaat om regelgeving. Je hebt te maken met gemeentelijk beleid, maar ook provinciale regels kunnen van toepassing zijn als je bijvoorbeeld een stuk grasland wil omploegen.

Hoe spreek je de juiste partij op het juiste moment, zodat je initiatief de snelle go krijgt die het nodig heeft? Na rondgang onder de deelnemers is duidelijk dat dit een heikel punt is:

  • De definitie van stadslandbouw is niet duidelijk voor de overheid. Bij het ene initiatief hoort een horeca-zaak, het andere werkt alleen met zorg-behoefdigden. Ieder project gebruikt andere combinaties en heeft andere ambities waardoor er dus ook andere regels van toepassing zijn. Het is bijna maatwerk en dit maakt het voor beleidsmakers ingewikkeld om met vertrouwen te schakelen.
  • Het is nodig om op heel veel plekken binnen de gemeente en provincie het verhaal van de voedseltransitie (en dus de relevantie en ambities van lokale voedselinitiatieven) te vertellen. Nog te vaak stuiten projectleiders op onwetendheid en onbegrip.
  • De politiek verwacht burgerparticipatie, maar vertrouwt aan de andere kant vaak de participatie niet. Onbegrijpelijk voor initiatiefnemers met een ‘samen-veranderen-wij-de-wereld’ mentaliteit.
  • Waar is de ruimte voor innovatie? Iemand uit de groep vertelt over ‘beleidsvrije ruimte’, dat de politiek dit wil inzetten om in die ruimte te kunnen experimenteren zonder dat er eerst voor alles vergunningen moeten worden aangevraagd. Of misschien kunnen er pilot periodes worden ingesteld?
  • Het maatwerk zal toenemen ook na invoering van de op handen zijnde Omgevingswet. Hoe kan de praktijk helpen voorsorteren op wat de gemeente nodig heeft voor dat maatwerk? Kennisdeling blijkt ook hier weer het antwoord. Hoe meer kennis uit de praktijk bij de beleidsmakers terecht komt, hoe beter.
  • Maar hoe komt onze praktijkkennis dan bij de overheid terecht, oa bij het beoordelen van (vergunnings-) aanvragen? Er wordt al veel geschreven op platforms als Toekomstboeren, Caring Farmers Stadslandbouw Amsterdam en Wij.land. Vers aan de Vecht heeft een brede podcast serie over Lokale Voedselketens gemaakt en probeert die zoveel mogelijk zichtbaarheid te geven. Wat hebben beleidsmakers nog meer nodig?
  • Mensen die nu opgeleid worden in taakvelden kunnen daardoor de samenhang niet zien. Stadslandbouw dient serieuzer opgenomen te worden in studies.

 “Het leven kan alleen achterwaats begrepen worden, maar dient voorwaarts te worden geleefd”. Søren Kierkegaard Deens Filosoof 1813-1855

Bewustwording bij burgers en consumenten

Tuinders en boeren vertellen enthousiast over hun werk aan vrijwilligers, klanten en deelnemers die ze ontmoeten. Dat is al educatie an sich!

Initiatiefnemers van lokale voedselinitiatieven bevinden zich in een soort ‘vooroplopers’ bubbel waar veel ‘onmeetbaar werk’ wordt verzet en leading examples worden uitgewerkt voor de aanstaande transitie. Vertrouwen (en steun) op basis van de visie van het initiatief is behulpzaam en stuwend in de ontwikkeling.

  • Hoe kun je in tekst vatten wat de educatie doet en brengt?
  • Hoe waardeer je de maatschappelijke waarde die ‘een groentepluktuin of stadslandbouw’’ heeft?
  • Dit is een true pricing vraagstuk op nationaal niveau
  • Hoe kunnen we de pijn-periode samen dragen? Als initiatiefnemer lever je een maatschappelijke dienst, maar daar krijg je niks voor betaald. Er gaan zoveel ‘laag-betaalde’ of volledig vrijwillige uren zitten in het opzetten van een lokaal initiatief.  Dat is te weinig zichtbaar. De energie die de ‘vooroplopers’ er in stoppen  is vele male groter dan de waardering voor het grondwerk dat er in de voedsel transitie wordt geleverd.

Onder de deelnemers wordt opgemerkt dat er in de afgelopen twintig jaar al zoveel stappenplannen gemaakt zijn en zoveel geleverd is om ‘het systeem’ te voorzien van wat de praktijk nodig heeft om daadwerkelijk te realiseren waar we in de voedseltransitie naar onderweg zijn. Hoe komen we tot wat daadwerkelijk gaat helpen?
“In de wetenschap blijkt de transitie een groot vraagstuk. Je kunt manieren zoeken om een breekijzer onder het systeem te zetten. Transitie is veel vaker een optelsom van kleine stapjes om ergens te komen”.

Deze bijeenkomst is georganiseerd als kick off om met elkaar tot een stappenplan te komen om andere initiatieven vooruit te helpen. Wellicht is de conclusie dat het stappenplan een in elke situatie unieke optelsom is van kleine stapjes die nodig zijn om ergens te komen. Toch leeft de behoefte om een basis route, stappenplan, aan te reiken aan alle mensen die nog gaan starten. Een paar mensen bieden zich aan om dat, met de wijsheid van nu. op te stellen.

Vers aan de Vecht heeft in het kader van educatie afgelopen jaar een podcast serie gemaakt over de stappen en leerpunten van het opstarten van de pluktuin in Weesp.

  1. Het verhaal van Pluktuin Vers aan de Vecht
  2. De zoektocht
  3. Vergunningen
  4. De impact
  5. De Kosten

Stadslandbouw Amsterdam heeft net een Europese subsidie ontvangen om een platform te bouwen waar het netwerk en alle ‘losse’ initiatieven samenkomen om elkaar te vinden, helpen en van elkaar te leren. In het najaar volgt er een event van Stadslandbouw Amsterdam waar de start van deze werkgroep een vervolg kan krijgen. Voor Vers aan de Vecht is de subsidiepot voor meer bijeenkomsten in dit verlengde op dit moment leeg.

Vanuit de beleidsmaker van Gemeente Amsterdam is er de behoefte om een dergelijk gesprek en de inzichten van vandaag beschikbaar te maken voor collega’s op gemeentelijk, provinciaal en nationaal niveau. Sanne van VadV neemt hierover contact op. Ook kwam er een vraag voorbij hoe de vraag in de stad en het aanbod van de boer sluitend gemaakt worden op elkaar.
Er zijn boeren concreet op zoek naar teeltplan tips van tuinders om het lokale initiatief dat hen benaderde dit seizoen gelijk nog te kunnen starten door ‘het geschikte’ plantgoed in te kopen.

De zon schijnt, het land roept, we zien elkaar in het najaar op de bijeenkomst van Stadslandbouw Amsterdam.

“Bedankt dat jullie dit aan het doen zijn”, besluit Froukje Jansen de bijeenkomst.

Catering Axe&Porridge


Dank woord:
Dank aan alle aanwezigen voor jullie goede inzichten en de nuttige discussie.
Dank aan Caring Farmers & ReRoot our Food (WUR) voor de financiele ondersteuning via de verleende subsidie aan De Groene Griffioen & Vers aan de Vecht.
Dank aan Oege van Muiden van Espresso Kitchen voor de heerlijke koffie!
Dank aan Froukje Jansen voor de fijne moderatie. Dank aan Veniamin van Axe&Porridge voor de heerlijke sabich-wraps.

Oege van Muiden van Espresso Kitchen

Dit is Odile Bartelds, stagiaire bij Vers aan de Vecht

In seizoen 2021 heeft stagiaire Odile al heel wat uurtjes bij ons op de groentepluktuin doorgebracht. Vanaf deze week is ze terug! Voor wie haar nog niet kent, stelt ze zich hier wat uitgebreider voor.

Hoi! Dit ben ik, Odile Bartelds. Geboren en getogen in Groningen, maar sinds 7 jaar woonachtig in het mooie Bussum, met vriend in een leuk appartement. Naast een prachtig balkon op het zuidwesten gelukkig ook in het bezit van een volkstuin waar ik, omdat ik nooit genoeg met mijn handen in de aarde kan zitten, graag tijd doorbreng tussen de bedrijven door.

Tot vorig jaar was ik werkzaam als HR-manager bij grote logistieke bedrijven, waar ik altijd met veel plezier heb gewerkt aan de ontwikkeling van medewerkers in een zeer veranderende omgeving. Maar ik had de wens om meer buiten te zijn, bezig te zijn met iets tastbaars en op die manier een andere bijdrage te geven aan de wereld. Die gedachte heb ik omgezet in een omscholingsplan.

In september 2021 ben ik gestart met Warmonderhof, de opleiding tot biologisch-dynamisch boer. Een brede opleiding, waarbij zowel vee als teelt aandacht krijgen. Ik heb gekozen voor de richting teelt, maar de dierenkant blijft ook heel interessant. De mooie samenwerking tussen Vers aan de Vecht en De Groene Griffioen was daarom voor mij een hele goede keuze. Hier kan ik meer leren over het biologisch boeren, waarbij de samenwerking tussen tuin en boerderij een gesloten kringloop nastreeft (een veel besproken onderwerp, ook bij de gezellige koffiemomenten met de helpende handen!). Omdat ik het liefst op de (elektrische) fiets naar mijn stageplek ga, was Weesp ook de ideale locatie.

In juni vorig jaar had ik mijn eerste kennismaking met Vers aan de Vecht, precies tijdens de handhavingsperiode. Op een wat regenachtige ochtend zag ik de tuin en de tuinders voor het eerst, terwijl het land er verlaten bij lag en de gewassen gestaag groeiden, maar niemand van deze vruchtbare tijd kon profiteren (behalve het onkruid). De klik met de tuinders, het initiatief Vers aan de Vecht en de pioniersfase waarin de tuin nu zit, maakten dat ik in augustus met heel veel plezier begon aan mijn stage.

Mijn leerproces bij Vers aan de Vecht is halverwege het seizoen gestart, omdat ik in de zomer ben begonnen. Het afgelopen half jaar heb ik al heel veel geleerd – wieden (ofwel bevrijden) van groenten, aanaarden, oogsten, bedden voorbereiden en de tuin winterklaar maken. Daarnaast hebben wij (de tuinders) in de winter zeker niet stil gezeten. We blikten terug op het afgelopen pioniersjaar, hielden ons bezig met het teeltplan, de planning voor het nieuwe seizoen en bestellingen van zaden/plantgoed en materialen. Dit jaar vind ik het een mooie leerweg om de tuin van de tekentafel werkelijkheid te zien worden, met alle activiteiten die daarbij komen kijken. Ik ben heel benieuwd hoe we dit tweede seizoen met elkaar de tuin steeds meer tot vruchtbare groeiplek gaan vormen door goed voor de aarde te zorgen.
Dit jaar ben ik er op vrijdag en zaterdag. Ik hoop dan weer net zoveel lekkere bakjes koffie te drinken, overheerlijke zelfgemaakte taarten te eten, mooie en goede gesprekken te hebben en met elkaar het bevrijdingsfront tegen het onkruid te vormen!

Tot slot nog een paar korte, leuke vragen:

Wat voel je als je op de tuin aankomt?
De stilte die ’s ochtends aanwezig is voordat alles begint is de aankondiging van een fijne dag van hard werken, gezelligheid en aan het eind van de dag een mooi resultaat!

Wat vind je het opvallendst aan VadV?
De betrokkenheid en het plezier dat iedereen heeft die rondloopt op de tuin.

Wat is je ontdekking geweest qua groente?
Ik ben en blijf enorm fan van snijbiet – de smaak van de jonge blaadjes, hoe mooi de kleuren op het bed staan en zelfs aan het eind van het seizoen staan ze nog te stralen!

Wat is je favoriete werkzaamheid op de tuin?
Ik vind zaaien geweldig, omdat je als je zelf een bed hebt ingezaaid elke keer als je op de tuin komt, vol verwachting gaat kijken of er al groene sprietjes boven de grond uitkomen. Maar een bed onkruidvrij maken (leukst om samen met anderen het ‘bevrijdingsfront’ te zijn) geeft ook een zeer voldaan gevoel.

Meer weten? Kom eens hallo zeggen op vrijdag en zaterdag!


Omgevingsvergunning groentepluktuin houdt stand maar onze tunnelkas niet

Vrijdag 18 februari was een wervelende dag voor het team van biologische boerderij De Groene Griffioen en groentepluktuin Vers aan de Vecht. Zo kregen we in de ochtend het bericht van het juridisch bureau van de Gemeente Amsterdam dat het college Burgemeester&Wethouders van de Gemeente Weesp het advies van de bezwarencommissie overneemt. In dit advies schrijft de commissie dat de bezwaren ongegrond worden verklaard en dat de gemeente terecht een afwijking op het bestemmingsplan heeft vergund om zo de groentepluktuin mogelijk te maken.

Beide teams zijn blij met de erkenning van de gemeente Weesp / Amsterdam. In de brief van de commissie staat: “De aanvraag is zodoende in lijn met de toekomstige visie voor Weesp. Het initiatief past in de trend van het lokaal duurzaam produceren en inkopen van voedsel en het zo kort mogelijk houden van de keten voor een minimale ecologische impact op de omgeving. Het initiatief is ook nog eens bevorderend voor de biodiversiteit.”
Vers aan de Vecht & De Groene Griffioen benadrukken dat ze samen met alle deelnemers (‘plukkers’ genaamd) rekening blijven houden met de omwonenden van de Lange Muiderweg en dat ze nog steeds open staan voor een gesprek met de bezwaarmakers.

En toen kwam de storm Eunice…

foto Michel Olden

Tegen deze storm is geen enkele tunnelkas (ook wel ‘wandelkap’ genaamd) opgewassen. Hoe stevig de buizen ook waren verankerd, de wind heeft er grip op gekregen. Daarnaast is het zwarte dak van de opslag-wagen afgevlogen waar het vrijwillige klusteam maanden hard aan had gewerkt. Dit is een zure tegenvaller voor de tuinders, de plukkers en de organisatie van Vers aan de Vecht. De zaadjes om voorgekweekt te worden in deze kas stonden al klaar en moeten halsoverkop worden verhuisd. De leverancier van de tunnelkas heeft het erg druk met alle bijbestellingen van extra materialen. De schade is opgenomen, het herstelplan opgemaakt, er is contact met de verzekeringsmaatschappij maar het zal voornamelijk veel mensen-werk worden om alles weer in orde te krijgen. 

Nog enkele plekken voor aankomend seizoen
We zijn echt opgelucht na het bericht van de gemeente over de vergunning maar maken ons natuurlijk wel zorgen over het herstel van de stormschade en de hoeveelheid extra werk en geld. Gelukkig kennen we de plukkers heel goed en door de sterke community-band staat er nu al een kerngroep te trappelen om aan de slag te kunnen op de pluktuin. Deze week gaan de eerste zaadjes de koude grond in. We kunnen nu nog niet met onze trekker het land op want het is veel te nat, dus dat wordt handwerk om de grond ter plekke klaar te maken. Nattigheid, storm…we hebben te maken met de natuur en kunnen niet anders dan flexibel zijn en ons aanpassen.

Er zijn nog een aantal plekken voor nieuwe deelnemers. Je kunt je hier opgeven.

Nat land in februari 2022
Plukken in september – Foto Tessa Jol
Spinazie oogsten in augustus – foto Sanne Smeets

Terugblik 2021 en vooruitblik naar 2022

(niet verder lezen, maar gelijk aanmelden als nieuwe plukker? Klik hier)

Liever luisteren naar de verhalen over Vers aan de Vecht en De Groene Griffioen? Luister onze podcast

Beste geïnteresseerde in Vers aan de Vecht,

Wat een bijzonder jaar is 2021 geweest! Wij blikken hier kort terug op een succesvolle pilot voor onze groentepluktuin Vers aan de Vecht. 

Begin maart’21 gaat de loonwerker het land omploegen, de biologische plantjes en zaadjes gaan de grond in en begin juni starten alle deelnemers (‘plukkers’ genaamd) met de oogst. Wat een weldaad, van basilicum tot spinazie, van snijbiet, broccoli tot sla en peterselie, tijm en oregano…elke week wordt de lijst langer en gevarieerder.

Elke week zijn de plukkers zo blij verrast. Steeds vaker wisselen plukkers tips en recepten uit, en leren de kinderen nu in het echt hoe groenten groeien. De 3 professionele tuinders werken hard, de strijd tegen gras en onkruid is niet makkelijk. Een groep vrijwilligers (plukkers en niet-plukkers) komt elke woensdag en vrijdag meewerken, handen uit de mouwen, poten in de klei. Op de boerderij wordt het door de plukkers nog wat gezelliger, de kinderen bezoeken steeds de koeien, kalfjes en de varkens krijgen lekkere groenteresten. In september organiseerden we verschillende workshops, zoals kaasmaken voor kinderen, fermenteren/inmaken en wildplukken.

Zoals je wellicht gelezen hebt, zijn er een aantal buurtbewoners op de Lange Muiderweg die hier hinder van ondervinden. Deze groep heeft zich verenigd in een actiegroep. Zo gebeurde het dat een handhaver eind juni alle activiteiten stil legde, omdat de vergunning die de Stichting samen met De Groene Griffioen had aangevraagd, nog niet compleet was. Na een petitie en veel gelobby, verleende de gemeente de vergunning toch snel, wat een opluchting. Na een ruime week (inclusief mislukte oogst) konden we weer verder met tuinieren en oogsten.

Zoals gebruikelijk, kunnen belanghebbenden bezwaar aantekenen tegen een vergunning. Zo geschiedde. De hoorzitting is inmiddels geweest, we wachten nog steeds op bericht van de bezwaarschriftencommissie maar we hebben goede moed dat de vergunning onherroepelijk wordt voor de komende 10 jaar.

Tot eind november konden we lekkere wintergroenten oogsten, daarna ging de hele boel + crew in langzaamaan-stand. Achter de schermen (lekker warm thuis) werkt de organisatie nu aan het komende seizoen. Een aantal mensen hebben hun oogstaandeel opgezegd, zodoende hebben we weer een aantal plekken beschikbaar. 

Het oogstaandeel zal 625euro kosten (staat voor 2 volwassenen). Het investeringsdeel staat vast op 300euro. (als je na 2022 niet verder gaat naar 2023, krijg je het investeringsdeel terug als er inderdaad iemand op de wachtlijst staat).

Hoe werkt het praktisch?

Vragen? info@versaandevecht.nl

Aanmelden voor seizoen 2022? Wees er snel bij want we nemen mensen aan op volgorde en op een gegeven moment zitten we echt aan het maximum.

Portret van een bijzonder-vrijwilliger

Het is ongelooflijk hoe snel de tijd is omgevlogen en met hoeveel vereende krachten we het afgelopen jaar de tuin hebben opgezet en onderhouden. En het zijn niet alleen plukkers die meehelpen in de tuin, maar ook vrijwilligers, die bergen werk verzetten in goed en slecht weer!

Graag zetten wij deze vrijwilligers een beetje in het zonnetje ;-), want we zijn superblij met hen!
Hier een klein portret van Bouwien, arts uit Amsterdam, moeder van twee kleine kinderen, geen plukker. Wij stelden haar een paar vragen:

Hoe lang werk je nu voor Vers aan de Vecht en hoe vaak?
“Ik werk hier nu een maand ongeveer, 2x per week, 1x per week bij De Groene Griffioen, 1x per week bij Vers aan de Vecht.”

Wat voel je als je aankomt op de tuin?
Als ik hier aankom, voel ik al meteen de rust en ontspanning; na een dag werken is er echt voldoening. Ik maak mijn hoofd vrij door fysiek bezig te zijn en ik merk dat mijn energie erdoor terugkomt na een pittige periode op mijn werk. 

Wat vind je opvallend bij Vers aan de Vecht?
Het enthousiasme van de groep en de saamhorigheid vind ik heel opvallend; ik werd echt met open armen ontvangen!

Wat is je ontdekking geweest qua groente?
Spitskool

Wat is je favoriete werkzaamheid op de tuin?
Ik kom het meest tot rust als ik wied en geniet het meest van het helpen bij het oogsten; het resultaat van de prachtige natuur en het harde werken van de tuinders.

Dank je wel Bouwien!

Podcast over Lokale Voedselketens

🔊 Met trots presenteren we jullie hierbij de podcast over Lokale Voedselketens. Hierin delen boeren, burgers en tuinders hun ervaringen.

Soundcloud: https://lnkd.in/dYw2QWvQ (aflevering 1 – 4 beschikbaar)
Spotify: https://lnkd.in/drQEer9Z (aflevering 1 – 5 beschikbaar)

NIEUW: Aflevering 7 over Korte Keten modellen

Aflevering 6 over Kalfje bij de Koe (op Spotify maar ook in je Google of Apple podcast app!)

Deze podcast zijn we gestart ter inspiratie EN als aanmoediging, want gezond en lokaal voedsel beschikbaar maken voor iedereen, dat kunnen we echt alleen samen bereiken. 
Veel plezier met de eerste afleveringen en we zijn benieuwd naar je mening en tips.
(met support van Caring Farmers en ReRoot our Food (WUR))

Foto Tessa Jol

Of wil je meepraten in een volgende aflevering? Laat het ons weten via info@versaandevecht.nl

Foto Jorrit ’t Hoen
Foto Michel Olden
Foto Tessa Jol

“Tot volgende week!”

Hoe is het om voor de Voedselbank verse groenten en kruiden te plukken? Plukker Claudia vertelt:

“Als ik mijn overvolle bakfiets, toonbeeld van stadse welvaart, vlak voor de poort van de kerk stal, word ik aangestaard door het vaste groepje mensen dat staat te wachten tot de Voedselbank haar deuren opent. De mevrouw in de scootmobiel, de man die er uit ziet alsof hij zijn zeiljacht verderop heeft aangemeerd, een jong meisje met paars haar, een Somalische moeder die me vriendelijk aankijkt. Allemaal hebben ze grote lege boodschappen tassen naast zich staan. We zeggen elkaar altijd gedag, maar meestal zijn ze op hun hoede. Alsof ze geen zin hebben in pottekijkers. Zeker niet van zo een vrouw met een bakfiets. Ik snap ze wel.


Maar vandaag stapt een stevige kerel met gemillimeterd haar op me af. Ik ken hem niet. Hij werpt een goedkeurende blik in mijn bakfiets, gevuld met zes grote papieren tassen vol groente.
“Zal ik even helpen tillen?” “Graag,” antwoord ik. We lopen samen de kerk in waar wel tien gepensioneerde vrijwilligers eten uit kratten stallen op de lange tafels. “Ha, daar ben je weer!”, begroet een vriendelijke man me als hij de tassen van ons aanneemt.

Samen met de man met het gemillimeterde haar, inspecteert hij de inhoud van de tassen: snijbiet, biet, andijvie, aardappels, wortels, courgette, tomaten in alle soorten maten en kleuren. De klant vraagt of dit allemaal vers geplukt is en ik vertel enthousiast over onze tuin bij de Groene Griffioen. “Ja dat ken ik wel, heel soms haal ik daar wel eens melk”. Ik vertel dat ik gister drie uur lang bezig geweest ben om alles te plukken. Hij pakt voorzichtig een mooie maar wat zanderige wortel uit een tas, en knikt goedkeurend. “Kijk mevrouw als ik vanavond deze wortels eet, heb ik later die avond geen honger. Als ik die knaloranje in plastic verpakte wortels uit de supermarkt eet, wel.” Ik knik. Hij vertelt dat hij het liefst een eigen moestuintje zou hebben. “Maar ja mijn rug is versleten hè.” Weer knik ik. Zo kan het dus gaan. Even zijn we stil. Ik zeg de vrijwilligers gedag en we lopen samen naar buiten. De rij mensen die keurig staat te wachten is groter geworden. Nu ik vergezeld word door de grote man met de slechte rug, willen meer mensen weten wat ik of een van de andere plukkers toch elke week kom brengen. Ze luisteren aandachtig. Ik kijk naar alle mensen en weet zeker dat ik volgende week nog meer mijn best zal doen om zoveel mogelijk gezonds en lekkers te plukken voor deze mensen. Mensen zoals jij en ik, met net iets meer pech. “Tot volgende week”, zeg ik terwijl ik vriendelijk word uitgezwaaid.